«لغت نامه دهخدا»
[مَ / مِ یِ قَ لَ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) جامه ای که آجیدهء آن بفاصلهء قلم بود و این از اهل زبان بتحقیق پیوسته. (بهار عجم) : بس که زدم تکیه به روی حصیر شد قلمی جامهء عریانیم. مخلص کاشی (از بهار عجم).