جان آوردن

«لغت نامه دهخدا»

[وَ دَ] (مص مرکب) جان هدیه کردن. جان تقدیم کردن :
پیش یار آنها که جان آرند بیشک جان برند
صدق پیش آور که اینجا هرچه آرند آن برند.
کاتبی نیشابوری (از ارمغان آصفی).
|| بتنگ آوردن. عذاب و سختی دادن :
بجان آوردن دوشینه منگر
بجان بین کاوریدم دیده بر در.نظامی.
جهان گرچه کارش بجان آورد
نه ممکن که سر در جهان آورد.نظامی.