جان برآرنده

«لغت نامه دهخدا»

[جامْ بَ رَ دَ / دِ] (نف مرکب) گیرندهء جان. جان بدرآورنده. کشنده. ممیت. مقابل جان بخش :
به دادآفرینی که دارنده اوست
همان جان ده و جان برآرنده اوست.نظامی.