جان بر سر بودن

«لغت نامه دهخدا»

[بَ سَ دَ] (مص مرکب) کنایه از مشرف بَر مرگ بودن. (بهار عجم) :
پاس دولت جمع کی با خواب راحت میشود
شمع دائم از برای تاج زر جان بر سر است.
مخلص کاشی (از بهار عجم).