جان پذیر

«لغت نامه دهخدا»

[جامْ پَ] (نف مرکب) پذیرندهء جان. آنکه یا آنچه جان در آن جایگزین شود. تن. بدن :
دگر باره پرسید هندوی پیر
که جان چیست در پیکر جان پذیر.نظامی.