جان پریان

«لغت نامه دهخدا»

[نِ پَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) کنایه از شراب انگوری باشد. (برهان). کنایه از شراب :
میکند جان جان پریان را جنون
دل فراق جان آدم کرد خون (؟).
(از بهار عجم) (آنندراج).
از پیکر گاو آید در کالبد روح
جان پریان کز تن خُم یافت رهایی.خاقانی.