جاندارو

«لغت نامه دهخدا»

(اِ مرکب) کنایه از تریاک است که افیون باشد. (برهان). || نوش دارو و تریاق را گویند که حفظ جان کند و زندگی بخشد. (آنندراج) :
جانداروی عاشقان حدیثت
قفل دل گمرهان دعایت.
جمال الدین عبدالرزاق.
آن می که کلید گنج شادی است
جان داروی جام کیقبادیست.نظامی.
ای سخنت مهر زبانهای ما
بوی تو جانداروی جانهای ما.نظامی.
ابر که جانداروی پژمردگی است
هم قدری بلغم افسردگی است.نظامی.
ساخته جانداروئی از پی دلها بنطق
آینهء آفتاب مفتی صاحبقران.مجیر بیلقانی.
نباتی کز فضای بی ثبات او همی خیزد
اگر چه محض جانداروست درمان را نمی شاید.
مجیر بیلقانی.
ای داور مهجوران جانداروی رنجوران
صبر همه مستوران رسوای تو اولی تر.
خاقانی.
جان نالان را بداروخانهء گردون مبر
کز کفش جانداروئی بی سم نخواهی یافتن.
خاقانی.
بهترین جائی بدست بدترین قومی کز او
مهرهء جاندارو اندر مغز ثعبان دیده اند.
خاقانی.
باد صبا ز عهد صبی یاد میدهد
جان داروئی که غم ببرد درده ای صُبَی.
حافظ.