جانداری

«لغت نامه دهخدا»

(حامص مرکب) سلاح داری. محافظت. نگهبانی. (حاشیهء برهان چ معین). محافظت جان :
آن ترک که یافت منصب جانداری
یک لحظه نمی شکیبد از دلداری
گفتم دل من نگه نمی داری؟ گفت
جان داری را چه کار با دلداری؟
امام فخرالدین خطاط هروی (از حاشیهء برهان چ معین از لباب الالباب ج 1 ص248 و 351).
صاحب بریدی براهبر داد و جانداری بی باک را فرمود. (سندبادنامه ص32).
اگر کندرای است در بندگی
ز جان داری افتد به خر بندگی.سعدی.
یار دلدار من ار قلب بدینسان شکند
ببرد زود بجانداری خود پادشهش.حافظ.
|| حیوه. زندگانی. (ناظم الاطباء). جان داشتن. دارای جان بودن. رجوع به جان داشتن شود.