جان درانداختن

«لغت نامه دهخدا»

[دَ اَ تَ] (مص مرکب)جان را از دست دادن. در انجام کاری جان را رها کردن. ترک جان گفتن :
کس با رخ تو نباخت عشقی
تا جان چو پیاده درنینداخت.سعدی.