«لغت نامه دهخدا»
[دَ تَ نِ کَ کَ دَ] (مص مرکب) کنایه از زندگانی دادن. (بهار عجم) (آنندراج) : میکند جان در تن امید لعل باده نوش روی آتشناک خون مرده می آرد بجوش. صائب (از بهار عجم).