جان ربایی

«لغت نامه دهخدا»

[رُ] (حامص مرکب) عمل جان ربا. جان گیری. جان گرفتن. کشتن. میراندن :
هر روز جهان به جان رباییست
انصاف ده این چه بیوفائیست.نظامی.