جان گزیدن

«لغت نامه دهخدا»

[گَ دَ] (مص مرکب) کنایه از هلاک ساختن. (آنندراج). هلاک کردن. (بهار عجم) (از ارمغان آصفی) :
هر آنکس که جانش به آهن گزم
همه جامه اش در سگاهن گزم.(1)
نظامی (از آنندراج).
(1) - ن ل: همه جامه اش در سکاهن رزم. (از ارمغان آصفی).