جاویدبقا

«لغت نامه دهخدا»

[بَ] (ص مرکب) باقی. همیشه. پیوسته. دائم :
تیسیر نمودند و براهین بفزودند
هیلاج نمودند که جاویدبقائی.خاقانی.
رجوع به جاوید شود.