جای پرداختن

«لغت نامه دهخدا»

[پَ تَ] (مص مرکب)جای خالی کردن. جای ترک گفتن :
نیاید ترا پوزش اکنون بکار
بپرداز جای و برآرای کار.فردوسی.
همی باش در پیش او در بپای
وگرنه هم اکنون بپرداز جای.فردوسی.
ای دیر نشسته وقت آن است که جای
یکچند بنوخاستگان پردازی.سعدی.