جای پردخت

«لغت نامه دهخدا»

[یِ پَ دَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) جای پرداخت :
بشیرین سخن گوش بگشایمش
همانجای پردخت فرمایمش.
(گرشاسب نامه).
رجوع به جای پرداختن شود.