جای خالی بودن

«لغت نامه دهخدا»

[دَ] (مص مرکب) در جای خود نبودن. سر جای نبودن :
در هیچ پرده نیست نباشد نوای تو
عالم پُر است از تو و خالیست جای تو.
صائب.