«لغت نامه دهخدا»
[جَ بَ] (اِخ) احمدبن ابی غالب بن سمجون الابرودی مکنی به ابوالعباس المقری و معروف به جبابینی است. قرآن را نزد شیخ ابی محمد عبدالله بن علی سبط شیخ ابی منصور خیاط خواند و از او و سعدالخیربن محمد انصاری و دیگران [ حدیث ] شنید و فقه را بر مذهب احمدبن کروس فراگرفت و بعد از وفات ابن کروس بدرب القیار جانشین وی شد. و روز دهم رجب سال 554 ه .ق . در چهل وچندسالگی درگذشت. (از معجم البلدان).