جباجب

«لغت نامه دهخدا»

[جَ جِ] (اِخ) عمرانی گفت: درختی است بمعنی معروف و آنرا جباجب گویند چون شکنبه ها بدان افکنند. (معجم البلدان). نام مسلخی در منی که در آن شکنبه های اضاحی اندازند. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر