«لغت نامه دهخدا»
[جَ جَ گُ تَ] (مص مرکب) جبا کردن. پیالهء خود را بدیگری دادن از راه دوستی : ز شش جهت همه اشیا جباجبا گویند چه حکمتست بجا هیچ مرحبا بتو نیست. ملاشاه (از بهار عجم) (آنندراج). رجوع به جبا کردن شود.