جباجب

«لغت نامه دهخدا»

[جَ جِ] (ع ص، اِ) ناقه های ستبر فربه. || ماء جباجب؛ آب بسیار. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر