جباه

«لغت نامه دهخدا»

[جَبْ با] (اِخ) گویند: موضعی است از اعمال فارس. (از معجم البلدان) (از مرآت البلدان) (از مراصدالاطلاع). بنظر میرسد این کلمه همان (جبی) باشد که جبانی منسوب بدانست. (از معجم البلدان). مؤلف مرآت البلدان گوید: ممکن است که همان جبا باشد و بر بعضی مشتبه گشته جباه گفته باشند. (مرآت البلدان ج 4 ص212).