«لغت نامه دهخدا»
[جَ] (ع اِ) خانهء زنبور که در وی شهد نهد. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). جای کوزانگبین که انگبین در آن کنند. (مهذب الاسماء). ج، اَجبُح و اَجباح. (منتهی الارب). || (مص) انداختن قوم کعبتین را تا ببینند که کدام از این ها فائز بمطلب است. (از منتهی الارب) (از ناظم الاطباء).