جبین وار

«لغت نامه دهخدا»

[جَ] (اِ مرکب) بمانند جبین. چنانکه بر جبین بود. به اندازهء یک جبین :
محیط از شرم جودش زیر افلاک
جبین واری عرق شد بر سر خاک.نظامی.