«لغت نامه دهخدا»
[جَ] (ع مص) آبکی ریدن چندانکه بر زمین منبسط گردد. (آنندراج): جثط بغایته؛ آبکی رید چندان که بر زمین منبسط گردید. (منتهی الارب).
