جحشه

«لغت نامه دهخدا»

[جَ حَ شَ] (ع اِ) پشمی که بر دست پیچیده ریسند. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء)(1).
(1) - در اقرب الموارد بسکون «ح» ضبط شده است.