جحموش

«لغت نامه دهخدا»

[جُ] (ع ص، اِ) زن گنده پیر کلانسال. (ذیل اقرب الموارد) (منتهی الارب) (آنندراج). جَحمَش. (منتهی الارب) (ذیل اقرب الموارد). و رجوع به جحمش شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر