«لغت نامه دهخدا»
[جَخْوْ] (ع مص) سرنگون کردن کوزه. (از قطر المحیط) (منتهی الارب) (آنندراج) (اقرب الموارد). || خاک را با پا بباد دادن در راه رفتن. (از ذیل اقرب الموارد). || فراخی پوست و استرخاء آن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (قطر المحیط). فراخی پوست. (ذیل اقرب الموارد از لسان). || لاغری ران. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از قطر المحیط).