جداگونه

«لغت نامه دهخدا»

[جُ نَ / نِ] (ق مرکب) ظاهراً لهجه ای است در جداگانه. جداگانه. علیحده. تنها : اندر فربه کردن عضوی جدا گونه. (ذخیرهء خوارزمشاهی).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر