«لغت نامه دهخدا»
[جُدْ دُلْ اَ] (اِخ) موضعی است به عقیق مدینه. (منتهی الارب) (مراصد الاطلاع). یاقوت چنین آرد: جد درلغت بمعنای چاه قدیمی واثافی جمع اثفیه به معنی سنگهائیست که دیگ برآن نهند و این [ کلمه ]نام موضعی است بعقیق مدینه. (از معجم البلدان).