جداله

«لغت نامه دهخدا»

[جَ لَ] (ع اِ) زمین. (منتهی الارب) (اقرب الموارد) (آنندراج) (ناظم الاطباء) :
قد اَرکبُ الاَلهَ بعد الآله
واَترک العاجزَ بالجَداله.(از اقرب الموارد).
|| زمین که ریگ تنک دارد. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). شن زار. (یادداشت مؤلف). || مور ریزه ها که پا برآورده باشند. || غورهء خرما. || سفال سخت ناکرده. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء).