جداوه

«لغت نامه دهخدا»

[جِدْ دا وَ] (اِخ) قریه ای است از قریه های برقه در مغرب که آن را جداوه حیان گویند و فاصلهء آن با وادی مخبل هشت فرسخ است. (ازمعجم البلدان).
جداوی[ جَ ] (اِ) علوفه و مرسوم ملازم و نوکر باشد. (برهان). جیره و علیق و علوفه و مرسوم نوکر و ملازم. (ناظم الاطباء). علوفه و مرسوم ملازمان. (انجمن آرا) (آنندراج).