جدای

«لغت نامه دهخدا»

[جُ] (ص) جدا، با زیادت یا است. (شرفنامهء منیری) :
بپژمرد گل و ماند گلاب پیوسته
از آن سپس که ز گل میشود گلاب جدای.
سپاهانی (از شرفنامهء منیری).