جداه

«لغت نامه دهخدا»

[جَ] (اِخ) موضعی است به بلاد غطفان. (معجم البلدان) :
یدیت علی ابن حسحاس بن وهب
باسفل ذی الجداه یدالکریم
قصرت له من الحماء لما
شهدت و غاب عن دار الحمیم
اخبره بان الجرح یشوی
و انک فوق عجلزه جموم.
(از معجم البلدان).