جدایی پذیر

«لغت نامه دهخدا»

[جُ پَ] (نف مرکب) قبول کنندهء جدایی. پذیرهء فراق. قابل هجران و دوری. رجوع به جدایی شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر