جد حفص

«لغت نامه دهخدا»

[جَدْ دِ حَ] (اِخ) قریه ای است از قرای بحرین در یک فرسخ ونیم مغرب منامه. (از فارسنامه). قریه ای است از بلاد هجر بفتحتین و این کلمه علم است برای تمام سرزمین بحرین. (از روضات الجنات ص54). ظاهراً تسمیهء این قریه به این اسم بلحاظ انتساب به بانی قریه است، چه آنکه بانی قریهء مزبور جد مردی بوده بنام حفص که در آن زمان شهرتی داشته است و بنابراین از اعلام مرکب بترکیب اضافی است مانند دارقطنی که ابوالحسن فقیه بغدادی معروف به دارقطنی منسوب به آن ناحیه است. (از حاشیهء روضات الجنات ص540).