«لغت نامه دهخدا»
[جَ] (ع اِ) مرگ. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). علم است مرگ را. (از قطر المحیط). منیه. زیرا نفوس را جذب میکند. (از اقرب الموارد).
