جذابه

«لغت نامه دهخدا»

[جَذْ ذا بَ] (ع اِ) موی سطبر دم اسب که بدان چکاوک را صید کنند. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). آلتی است که از موی درست کنند برای شکار. (از اقرب الموارد) (قطر المحیط). هلبه تصاد بها القنابر و هی شعر یربط و یجعل آله الاصطیاد. (از اقرب الموارد) (قطر المحیط). || (ص) تأنیث جذاب. (یادداشت مؤلف).
- قوهء جذابه؛ نیرویی که اجسام بطرف آن جذب میشوند. (یادداشت مؤلف).