جذم

«لغت نامه دهخدا»

[جَ ذَ] (اِخ) زمینی است ببلاد فهم. (منتهی الارب) (شرح قاموس). زمینی است ببلاد فهم بن عمروبن قیس عیلان. قیس بن عیزاره هذلی خطاب به تأبط شراَ گوید:
اثابت خلّفت اختک عاتقا
تجمع عند الحومسات ایورها
و اخبرنی ابو المضلل انها
قفا جذم، یهدی السباع زفیرها.
(از معجم البلدان).