«لغت نامه دهخدا»
[جِ مَ] (ع اِ) پاره ای از رسن و جز آن که سر آن بتراشند و اصل آن باقی دارند. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). پاره ای از چیز است که بریده شده است از کنارهء او و مانده است بیخ او. (شرح قاموس) (از اقرب الموارد). یقال: رأیت فی یده جذمه حبل؛ یعنی قطعه ای از آن. (اقرب الموارد). || تازیانه. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (شرح قاموس). || پارهء تازیانه. (مهذب الاسماء). آنچه از تازیانه ماند پس رفتن [ بریده شدن یا سائیده شدن ] طرف آن. (از اقرب الموارد). یقال: «شالت الجذم»؛ اَی بقایا السیاط بعد ذهاب اطرافها. (اقرب الموارد). ج، جِذَم. (منتهی الارب) (اقرب الموارد) (آنندراج).