«لغت نامه دهخدا»
[جُ] (ع ص) شتر سطبرگردن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء): بعیر جراض؛ شتر بزرگ. (تاج از ذیل اقرب الموارد). || ناقه جراض؛ ماده شتر که بر بچه مهربان باشد. (منتهی الارب) (از ذیل اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). و این نعت خاص مؤنث است و بر مذکر اطلاق نشود. (منتهی الارب) (از ذیل اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).