«لغت نامه دهخدا»
[جُ] (اِخ) حسین بن جعفربن (محمدبن حمدان بن محمد بن مهلب) معروف به ابن شیبه و مکنی به ابوعبدالله. راوی بود. وی از ابویعقوب بحری و ابوالعباس اصم و گروهی از مردم شام و مصر و عراق روایت کرد و چندین سال ببغداد سکونت گزید. و بصحافی اشتغال داشت و درماه رمضان بسال 398 ه . ق. درگذشت. (از تاریخ جرجان ابوالقاسم سهمی ص158).