جرد

«لغت نامه دهخدا»

[جَ رَ] (ص) زخم دار. (برهان) (ناظم الاطباء) (آنندراج) (انجمن آرای ناصری). مجروح. (یادداشت مؤلف) :
وحشی و سست و بدلگام و چموش
جرد و کند و لنگ و نابینا.
ظفر همدانی (از آنندراج).
جرد بود لیکن قوی دست و پای
برفتن بدی هم چو فرّ همای.
زجاجی (از فرهنگ ضیاء).
|| (اِ) زخم. (لغت محلی شوشتر نسخهء خطی). || سخت. (لغت محلی شوشتر نسخهء خطی). || اورنگ شهریاران و تخت پادشاهان. سریر. اریکه. (یادداشت مؤلف).