جرعه ماندن

«لغت نامه دهخدا»

[جُ عَ / عِ دَ] (مص مرکب)یک آشام آب یا شراب در ظرف باقی ماندن :
در شیشه جرعه ای ز شراب شبانه ماند
اسباب فتنه باز بدست زمانه ماند.
مرشد یزدی (از ارمغان آصفی).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر