«لغت نامه دهخدا»
[جُ] (اِخ) احمدبن حسن بن مطهربن محمد حسنی. از شعرا بود و توجه خاصی به تاریخ داشت. وی از خاندانی فرمانروا در یمن بود. نسبت او به قریه بنی جرموز. (به اطراف صنعاء) است. و بسال 1075 ه . ق. در صنعا بدنیا آمد و بسال 1115 ه . ق. در همانجا درگذشت. او راست: 1- قلائد الجواهر فی انباء بنی المطهر. در این کتاب شرح حال گروهی از خاندان خود را که بیشتر اهل علم و شعر یا فرمانروا بوده اند گردآورده و شعر او را رقتی است. (از اعلام زرکلی چ جدید ج1 ص109).