«لغت نامه دهخدا»
[جَ زَ بَ / بِ تَ] (مص مرکب) در تداول عامه، دارا بودن حالتی که جلب ترس و احترام کند. (از یادداشت مؤلف): فلان معلم یا استاد جزبه دارد.