جزجز سوختن

«لغت نامه دهخدا»

[جِ جِ تَ] (مص مرکب) در تداول عامه، سوختن یا بریان شدن به آواز گوشت در دیگ. (از یادداشت مؤلف).
- جزجز سوختن دل؛ به حال کسی دل سوخته شدن، چنانکه: دلم برای فلان جزجز سوخت. (از یادداشت مؤلف). و رجوع به جزجز شود.