جزجگر

«لغت نامه دهخدا»

[جِزْ زِ جِ گَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) در تداول عامه، نفرینی است. و با زدن و زده ترکیب شود: الهی جزجگر بزنی. (یادداشت مؤلف).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر