«لغت نامه دهخدا»
[جَ زَ] (ع ص) آنکه نظر نماید و زیرکی نماید. (منتهی الارب). کودکی که نظر کند و زیرکی نماید. (ناظم الاطباء). آنکه چون نظر کند زیرکی نماید. (از متن اللغه) (از اقرب الموارد). جَزِح. (منتهی الارب) (متن اللغه) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). رجوع به این کلمه شود.