«لغت نامه دهخدا»
[جُ] (ع اِ) آن چوب که چرخ بر آن بگردد. (منتهی الارب). آن چوب که چرخ بر آن میگردد. (ناظم الاطباء). چوب میان دولاب. (آنندراج). تیر یا چوبی که دولاب یا چرخ بر آن میگردد. و مجمع مصری آنرا بر چیزی که در تداول به «دنجل» و در بلاد شام به «اکس» معروف است منطبق میداند. (از متن اللغه). تیر و چوبی که چرخ دولاب در آن میگردد. و این لغت یمنی است. (از اقرب الموارد) (از تاج العروس). جَزْع. (متن اللغه) (منتهی الارب) (تاج العروس). رجوع به این کلمه شود. || زردچوبه. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). رنگی است زرد. (آنندراج) (از متن اللغه). رنگی است زرد که آنرا هُرْد (زعفران و گل سرخ و بیخ درختی است که بدان رنگ کنند) نامند. (از اقرب الموارد).