«لغت نامه دهخدا»
[جِ عَ] (ع اِ) مهره. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). یکی از مهرهء یمانی. (از متن اللغه) جَزْعه. (متن اللغه) (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). و رجوع به این کلمه و جَزع شود. || اندکی از مال. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از محیط المحیط) (از اقرب الموارد). پاره ای از مال. (از متن اللغه). یقال: جَزَعَ له جزعهً من المال؛ ای قطع له قطعهً منه. (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (از ناظم الاطباء). جُزعَه. (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). و رجوع به این کلمه شود. || اندکی از آب و از شیر. (منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء). اندک از هر چیز. (از متن اللغه). اندک از آب. (از اقرب الموارد) (از محیط المحیط). یقال: مابقی فی الاناء الا جزعه و جزیعه. (از اقرب الموارد). جُزعَه. (منتهی الارب) (محیط المحیط). و رجوع به این کلمه شود. || باقی مانده از هر چیزی. (از متن اللغه) (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). باقی هر چیز. (آنندراج). باقیمانده. (از محیط المحیط) (از اقرب الموارد). جُزْعه. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج) (از محیط المحیط) (از اقرب الموارد). و رجوع به این کلمه شود. ج، جِزَع. (اقرب الموارد). || پاره ای از شب کم از نصف، از اول باشد یا از آخر. (منتهی الارب) (آنندراج) (از محیط المحیط). پاره ای از شب. (از اقرب الموارد). پاره ای از شب، یعنی ساعات گذشته یا آیندهء آن که کم از نصف باشد از اول یا از آخر. (از متن اللغه). || رمهء گوسپند. (منتهی الارب) (آنندراج). رمهء گوسپندان. (ناظم الاطباء). دسته ای از گوسفند. (از محیط المحیط) (از متن اللغه).(1) || فراهم آمدن گاه درختان. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). جایی که درختان گرد هم آمده باشند. (از محیط المحیط). جائی که درختان گرد هم باشند و چارپایان از سرما در آنجا استراحت کنند . (از متن اللغه) (از اقرب الموارد). || وادی مستدیر و گشاده ای که درخت در آن باشد. (از متن اللغه). (1) - در تداول عامه دسته ای از گوسفند را «شلعه» گویند. و بگمان من محرف جزعه یا محرف لغت فصیح آن «کلعه» است که بمعنی رمهء بزرگ گوسپندان باشد و قلب کردن کاف به شین متداول است. (از حاشیهء متن اللغه).